ഹരിപ്പാട് ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമി ക്ഷേത്രംHaripad Sree Subramanya Swamy Temple

ദക്ഷിണ പളനി എന്നും കേരള പളനി എന്നും ഭക്തർ സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ഹരിപ്പാട് ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമി ക്ഷേത്രം. സംസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സുബ്രഹ്മണ്യ ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണിത്; ഇവിടത്തെ സ്വർണ്ണക്കൊടിമരം കേരളത്തിലെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലുതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി നിൽക്കുന്ന, നാല് കൈകളുള്ള ഉയരമേറിയ വിഗ്രഹമാണ് പ്രതിഷ്ഠ – വേലും വജ്രായുധവും ധരിച്ച്, ഒരു കൈ അഭയമുദ്രയിൽ. ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും ഒരുമിച്ച് ഈ ഭഗവാനിൽ കുടികൊള്ളുന്നുവെന്നാണ് ഭക്തരുടെ വിശ്വാസം. നാല് ഗോപുരങ്ങളും വലിയ കൂത്തമ്പലവും വിശാലമായ പെരുംകുളവും ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്; മുരുകന്റെ വാഹനമായ മയിലുകൾ ക്ഷേത്രവളപ്പിൽ സ്വൈരമായി നടക്കുന്നതും കാണാം.

Haripad's great Murugan temple is so loved that people call it Dakshina Palani – the Palani of the south – or simply Kerala Palani. It is counted among the largest Subramanya temples in the state, and its tall golden flagmast is often said to be the biggest in any Kerala temple.

The Lord stands facing east as a tall, four-armed Subramanya, holding the vel (spear) and the vajrayudha, one hand raised in blessing. Devotees feel the presence of Brahma, Vishnu and Shiva together in him. Around the shrine are four gopurams, a large koothambalam and the wide Perumkulam pond, and peacocks – Murugan's own vehicle – wander the temple grounds.

ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, പരശുരാമൻ പൂജിച്ചിരുന്ന വിഗ്രഹം പിന്നീട് ജലത്തിൽ മറഞ്ഞുപോയി. ഏറെക്കാലത്തിനുശേഷം, അന്ന് ഏകചക്രം എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ നാട്ടിലെ പ്രമാണിമാർക്ക് വിഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായി എന്നാണ് കഥ. ആ സൂചനകൾ പിന്തുടർന്ന് ഗോവിന്ദമുട്ടം കായലിൽ നിന്ന് (കായംകുളം കായലിൽ നിന്നാണെന്നും പറയുന്നുണ്ട്) അവർ വിഗ്രഹം കണ്ടെടുത്തു; മറ്റ് വള്ളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ വള്ളത്തിൽ കൊണ്ടുവന്ന് നെൽപ്പുരക്കടവിൽ കരയ്ക്കടുപ്പിച്ചു.

വഴിമധ്യേ ഒരു ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വിഗ്രഹം അൽപ്പനേരം വെച്ചുവെന്നും, ആ സ്ഥലത്താണ് ഇന്നത്തെ അരനാഴിക അമ്പലം എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ജലയാത്രയുടെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് എല്ലാ വർഷവും തിരുവോണത്തിന് ശേഷം പായിപ്പാട് ആറ്റിൽ ജലോത്സവം നടക്കുന്നത്. പ്രതിഷ്ഠാസമയത്ത് മഹാവിഷ്ണു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവെന്നും, അങ്ങനെയാണ് ഈ നാടിന് ‘ഹരിഗീതപുരം’ – ഇന്നത്തെ ഹരിപ്പാട് – എന്ന പേര് ലഭിച്ചതെന്നും ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ക്ഷേത്രത്തിന് അതിപുരാതനമായ പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ് വിശ്വാസമെങ്കിലും, സ്ഥാപനകാലം വ്യക്തമാക്കുന്ന വിശ്വസനീയമായ രേഖകളില്ല. പിൽക്കാലത്ത് ഓടനാട് (കായംകുളം) രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന ക്ഷേത്രം പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തിരുവിതാംകൂറിന്റെ കീഴിലായി. ഏകദേശം 1921-ലുണ്ടായ തീപിടുത്തത്തിൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം നശിച്ചു; സ്വർണ്ണക്കൊടിമരവും കൂത്തമ്പലവും മാത്രം അതിജീവിച്ചു. തുടർന്ന് തിരുവിതാംകൂർ രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്ത് ക്ഷേത്രം പുനർനിർമ്മിച്ചു. ഇന്ന് തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിനാണ് ഭരണം.

The story goes that the idol was once worshipped by Parasurama and was later lost in the waters. Long afterwards, the leading families of the area – then known as Ekachakra – are said to have seen it in a dream. Following the signs, they found the idol in the backwaters near Govindamuttom (some versions say in Kayamkulam lake), carried it home by boat with an escort of other boats and brought it ashore at Nelpurakadavu.

On the way, the idol is said to have rested for a short while under a banyan tree; a small shrine called Ara Nazhika Ambalam marks that spot today. The boat journey is still remembered every year in the Payippad Jalotsavam, the boat festival held on the Payippad river after Thiruvonam. Devotees also believe that Vishnu appeared at the consecration, which is how the town came to be called Harigeethapuram – today's Haripad.

Devotees hold the temple to be extremely ancient, but there are no reliable records of when it was founded. In later history it belonged to the Odanad (Kayamkulam) kingdom and passed to Travancore in the 18th century. A fire around 1921 destroyed much of the complex, though the golden flagmast and the koothambalam survived; the temple was rebuilt under the Travancore kings. Today it is administered by the Travancore Devaswom Board.